அழுது சிவந்த அபலை.
_________________________________________________
அழுது கொண்டிருக்கிறாள் ஒரு மாது
வெற்றுக் கால்களுடன் கரையினில் நின்று .
வெற்றுத் தோணியொன்று கட்டவிழ்ந்து
தத்தளித்து நீரில் மிதக்கிறது அலையடித்து –
செத்துப்போன பறவைமிதப்பதைப்போல .
நீரடித்துச் செல்லும் திசையினில் செல்கிறது
அது ஏரியின் குறுக்கே
மலைகளின் அடிவாரத்தில்
மோதிச் சிதைவதற்காய் .

மாலைப்பொழுது கவிகிறது
இஸ்னிக் ஏரியின் மீது .
கனத்த குரலுடைய குதிரை வீரர்கள்
சூரியனின் குரல்வளையை வகிர்ந்து
குருதியைக் கொட்டிச் சிந்துகின்றனர்
ஏரியின் நீர்ப்பரப்பில் .
அழுது கொண்டிருக்கிறாள் ஒரு மாது
வெற்றுக் கால்களுடன் கரையில் நின்று
பசியாற ஒரு நண்டு பிடித்ததற்காய்
கோட்டைச்சிறைக்குள் விலங்கிடப் பட்டு வாடும்
ஒரு மீனவனின் அன்புத் துணைவி அவள் !

மூலம்:The Epic of Sheik Bedreddin
by Nazim Hikmath
தமிழாக்கம்: புதுவை ஞானம்_