அவளைப் பார்த்தேன் – அன்றொரு நாள் (மூலம் :சித்தலிங்கையா-கன்னடம்)
தமிழாக்கம் : புதுவை ஞானம்.

சூரியனையும் சந்திரனையும்
சிறையிலடைத்தனர்…
மறக்கமுடியாத அந்த
கொலை நடந்த நாளில்.
அவளது குரலைப் பறித்தனர்
தேசியக் கொடியால்
தொண்டையை அடைத்து-
ஒரு…
பழத்தைக் கவ்வுவது போல்
அவளைக் கவ்வினர், காடையர்.
அவர்கள் முகத்தில்
காறித்துப்ப விழைந்தாள்-
ஆனால்…
முகமே இல்லை அவர்களுக்கென்று,
ஒரு முகமே இல்லை.

சங்கிலிகள் தாங்கிய
எத்தர்களின்
பலியாகிப் போனாள்-
எழுகடல்களும்
உள்ளே இழுத்தது போல்.
வலையில் சிக்கிய
மீனாய்த் துடித்தும்
அவர்களின்
தீவட்டி வெளிச்சத்தில்
மறைந்து போனாள்.

அவளது கண்ணீர்
ஆறாய்ப் பெருகியும்-
யாருடைய தாகத்தையும்
தீர்க்க முடியவில்லை
கரைகள் நெடுகிலும்
அவளது சதையும் உதிரமும்
கந்தல் துண்டுகளாய் சிதறின.

இரும்புக் கரங்களில்
விழுந்து நொறுங்கியது-
உதிரம் சிந்தி
துவண்டு விழுந்தது-
கொடி போன்ற
அவளது மென்னுடல்.
அவளது விழிகளைப்
பகடைக் காயாக்கி
சூதாட்டம் நடத்தினர்
இரவின் அரக்கர்கள்.

குடித்து மயங்கினர்
அவளது அணிகலன்களை விற்றுக்
கிடைத்த பணத்தில்-
கசக்கி எறிந்தனர்
மலரொத்த அவளது உடலின்
ஒவ்வொரு இதழையும்
தூக்கிச் சென்றனர் எங்கோ
எங்கென்று…
கடவுளுக்குத்தான் தெரியும் ‘

ஒரு நாள்
அவளைக் கண்ணாடியில் பார்த்தேன்–
என்னையே தான் நான் கண்டேன்.
பாம்புகள் படம் விரித்தன
அவளது முகத்தில்-
பளபளக்கும்
வாட்கள் முளைத்தன-
குழிந்த கண்களிலிருந்து.
அவை நீண்டிருந்தன
வான் முட்டும் அளவுக்கு ‘

****
(ஆங்கிலம் வழியாகத் தமிழில்)
Thursday January 13, 2005
அவளைப் பார்த்தேன் – அன்றொரு நாள் (மூலம் :சித்தலிங்கையா-கன்னடம்)
தமிழாக்கம் : புதுவை ஞானம்.

சூரியனையும் சந்திரனையும்
சிறையிலடைத்தனர்…
மறக்கமுடியாத அந்த
கொலை நடந்த நாளில்.
அவளது குரலைப் பறித்தனர்
தேசியக் கொடியால்
தொண்டையை அடைத்து-
ஒரு…
பழத்தைக் கவ்வுவது போல்
அவளைக் கவ்வினர், காடையர்.
அவர்கள் முகத்தில்
காறித்துப்ப விழைந்தாள்-
ஆனால்…
முகமே இல்லை அவர்களுக்கென்று,
ஒரு முகமே இல்லை.

சங்கிலிகள் தாங்கிய
எத்தர்களின்
பலியாகிப் போனாள்-
எழுகடல்களும்
உள்ளே இழுத்தது போல்.
வலையில் சிக்கிய
மீனாய்த் துடித்தும்
அவர்களின்
தீவட்டி வெளிச்சத்தில் ளை விற்றுக்
கிடைத்த பணத்தில்-
கசக்கி எறிந்தனர்
மலரொத்த அவளது உடலின்
ஒவ்வொரு இதழையும்
தூக்கிச் சென்றனர் எங்கோ
எங்கென்று…
கடவுளுக்குத்தான் தெரியும் ‘

ஒரு நாள்
அவளைக் கண்ணாடியில் பார்த்தேன்–
என்னையே தான் நான் கண்டேன்.
பாம்புகள் படம் விரித்தன
அவளது முகத்தில்-
பளபளக்கும்
வாட்கள் முளைத்தன-
குழிந்த கண்களிலிருந்து.
அவை நீண்டிருந்தன
வான் முட்டும் அளவுக்கு ‘

****
(ஆங்கிலம் வழியாகத் தமிழில்)
Thursday January 13, 2005
பெண் விடுதலைபற்றி…பகவான் ரஜனீஷ்
தமிழாக்கம் – புதுவை ஞானம்

‘எதிர் வரும் காலம் பெண்களின் காலம் ‘ ‘
என்பது – என் தீர்க்கதரிசனம்.
ஐந்தாயிரம் ஆண்டு காலம்
ஆண்கள் முயன்றனர்
தோற்றும் போயினர்.

பெண்களுக்கு
ஒரு வாய்ப்பு கொடுக்க வேண்டும்
இனி….
ஆட்சி அதிகாரங்கள் அனைத்தும்
அவர்களுக்குத் தரப்பட வேண்டும்.

தன்….
பெண்மைச் சக்தியை
வெளிக் கொணர்ந்து
வேலை செய்ய
வாய்ப்புக் கொடுக்க வேண்டும்
அவளுக்கு.
முற்றிலும்
தோற்றுவிட்டான்
ஆண்.

மூவாயிரம்
ஐயாயிரம்
ஆண்டுகளுக்கான
ஆண்களின்
சரித்திரம்
இது தான்…
சும்மாவே
ஆண்
பலியிட்டான்
கொன்றான் – படு
கொலைகள் செய்தான்
வாழ்ந்தான்
யுத்தத்துக்காகவே
யுத்தங்களுக்கிடையே
சில நாட்கள் இருந்தன.
அமைதிக்காலம்
என்றோம் அதனை.
இவை
அமைதிக்காலம் அல்ல..
புதிய யுத்தத்துக்கான
தயாரிப்புக் காலம்.

ஆம்….
சில வருடங்கள் தேவைப்பட்டன
மற்றோர்
யுத்தத்துக்கு தயார் செய்வதற்கு.

மீண்டும்
யுத்தம் தான்
மீண்டும்
கொலைகள் தான்
போதும்.. ‘
ஆண்களுக்குப் போதுமான
வாய்ப்புக் கொடுத்தாகிவிட்டது
இனி
பெண்மைச் சக்திகளை
விடுவிப்போம்.

—Source :Bagwan shree Rajnesh
The Book of Books-vol.7(vii)
–தமிழாக்கம்:புதுவைஞானம்.
Thursday January 13, 2005
ஆயிரம் நதிகளாய்….(மூலம் :சித்தலிங்கையா – கன்னடம்)
தமிழாக்கம் : புதுவை ஞானம்

என் மக்கள் வந்தனர்
நேற்று, என் மக்கள் வந்தனர்.
மலைகளைப் போலவும்
உருளும் பாறைகளைப் போலவும்
கருத்த முகங்களுடனும்
எரிக்கும் விழிகளுடனும்
ஜொலிக்கும் மீசைகளுடனும்
ஆர்ப்பரித்து வந்தனர் என் மக்கள்.

இரவையும் பகலையும்
தூள் தூளாக்கி
தூக்கத்தை உதறி
கோபாவேசத்தோடு அவர்கள்
உதைத்து எழுந்த போது
அவர்தம் கந்தற் படுக்கைகள்
அழுதன வலியால்.
பூமி நடுங்கியது
அவர் தம்
பாதங்களின் அடவுகளில்-
சிங்கங்களும், புலிகளும் போல்
கர்ஜித்து
படைப் பிரிவாய், அணி அணியாய்
என் மக்கள் வந்தனர்.

‘தீண்டாமை ஒழிக ‘
உடமை வர்க்கத்தின்
அகங்காரம் ஒழிக ‘ ‘ என
முழங்கிக் கொண்டு வந்தனர்.

புற்றிலிருந்து புறப்படும்
பாம்புகள் என….
தெருக்கள் வழி நுழைந்து
நகரம் முழுவதும் நிறைந்தனர்.
பாதாளம் வரை வேர்விட்டு
ஆகாயம் வரை நிமிர்ந்தனர்-
தெருக்களையும்
சந்துகளையும் நிரப்பினர்-
நிலப்பிரபுக்களும்
முதலாளிகளும் வசிக்கும் இடங்களை
வேலிகளாய்ச் சுற்றி வளைத்தனர்

என் மக்கள்…
பேசத் தொடங்கியதும்
ஆண்டைகளின் குரல்
அமுங்கிப் போயிற்று-
என் மக்கள்
நாவசைத்த போது
ஆண்டைகளின்
நாவுகள் பிணைக்கப்பட்டன.

சவுக்கால் அடித்தவர்களின்
குரல்வளையை நெறித்தன-
என் மக்களின் கரங்கள்.
ஆயிரம் நதிகளாய்..
ஆர்ப்பரித்து வந்த
என் மக்கள் வெள்ளத்தின்
போராட்டப் பிரளயத்தில்
காவல் துறையின் லத்திகளும்
கருங்காலிகளின் சவரக்கத்திகளும்
வேதங்களும், புராணங்களும்
சாத்திரங்களும்
ஆயுதக்கிடங்குகளும்
சருகுகள் போலவும்
குப்பைகள் போலவும்
மிதந்து சென்றன
சமுத்திரம் நோக்கி ‘
—-
ஆங்கிலம் வழியாக தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு புதுவை ஞானம்
Thursday January 27, 2005
புத்தர் இயல்பு (மூலம் ZEN)
தமிழாக்கம் : புதுவை ஞானம்.

அனைத்து உயிரிகளும்
இயல்பில் புத்தர்தான்.
பனிக்கட்டியானது
இயல்பில் தண்ணீர்
என்பதைப் போல.
தண்ணீருக்கு அப்பால்
பனிக்கட்டி இல்லை.
உயிரிகளுக்கு அப்பால்
புத்தர் எனத் தனியாக
ஏதொன்றும் இல்லை.

அருகில் இருப்பதை
அலட்சியப்படுத்தி
தொலைவில் உள்ளதை
உண்மையெனத் தேடும்
உன்மந்த மக்களின்
சோகத்தை
என்னென உரைப்பது ?

தண்ணீருக்குள்ளிருந்து
தாகத்தால் தவிப்பதா ?
சீமான் வீட்டு
செல்லக் குழந்தை

ஏதுமற்ற ஏழைச்சிறாறுடன்
எங்கெங்கோ சுற்றியலைவதா ?

அறியாமையின் பாதையில்
அலமந்து வழிதவறி
ஆறுலகமும்
அலைந்து திரிகிறோம்….

அறியாமையிலிருந்து மேலும்
கரிய அறியாமைக்கு.
சாவு வாழ்வென்ற
சக்கரச் சுழற்சியினின்று
எப்போது விடுபடுவோம் ?

ஓ….மகாயான தியானமே
எல்லாப்புகழும் உந்தனுக்கே ‘
இறையுணர்வும்
தீவினைக்கு வருந்துவதும்
தீவிரப் பயிற்சியும்
அகண்ட பரமிதங்கள்
அத்தனைக்கும்
ஆணி வேர்
தியானம்.

ஒரு முறையேனும்
தியானிக்க முயல்பவர்கள்
ஆதியற்ற பாவங்கள்
அனைத்தையும்
கழுவுவார்கள்/தொலைப்பர்.

இருண்ட பாதைகள்
இட்டுச் செல்வதெங்கே ?
புனித பூமியே
அருகில் இருக்கையிலே.
இதய சுத்தியுடன் ஒரு முறையேனும்
இவ்வுண்மையைச்
செவிமடுப்போர்
பொதிந்து போற்றுபவர்
பேறாகப் பெறுவார்கள்
அநாதி ஆசிகளை.

மேலதிகமாக…
மனந்திருந்தி
சுய இயல்புக்கு
சாட்சியமாய் நிற்பவர்கள்…

சுய இயல்பென்பது
இயற்கை அல்ல எனும்
வெற்றுத் தத்துவத்துக்கு
அப்பாலும் செல்வார்கள்.
இங்கே…
காரணமும் காரியமும் ஒன்று
பாதை என்பதோ
இரண்டும் மூன்றுமல்ல.
வடிவற்ற வடிவத்தில்
சென்றும் திரும்பியும்
செத்தலைவதில்லை அவர்கள்.
சிந்தனையற்ற சிந்தனையில்
ஆடுவதும் பாடுவதும் கூட
தெய்வத்தின் குரலே.

விளிம்பற்று விரிந்திருக்கிறது
சமாதியின் ஆகாயம்.
எப்படிப் பொழிகிறது
ஞானமெனும் முழுநிலவு
இனியென்ன வேண்டும்
உண்மையில்
இதனைவிட.

நம் கண்ணெதிரே
நிலவுகிறது நிர்வாணம்
இந்த இடமன்றோ…
கமல மலர்த் தடாகம்
இந்த உடலன்றோ…
புத்தரின் வெளிப்பாடு.


****
Thursday January 27, 2005
பலி (மூலம்- MARCOSAN)
தமிழாக்கம்-புதுவைஞானம்

தாக்கு…
அவனது காயத்திலேயே
அவ்வப்போது.
எப்போதும்
ஆறவிடாதே
அந்தப் புண்ணை.
அவனது வேதனையிலிருந்து,

புதிய….
ரத்தம் கசிய வேண்டும்
அவனது வெஞ்சினம்
எப்போதும் வாழவேண்டும்
அவன் நெஞ்சுக்குள்.

பயந்து ஓடினால்….
குற்றவாளியென துரத்திப் பிடி
மறக்க விடாதே அவனை ‘
சேற்றை வாரியடி
அவன் முகத்தில்.

அவனது வார்த்தைகளில்…
பூக்கள் மலருமானால்
சிவந்த ஜீவ ஊற்றை
மிதித்துத் துவை
சவத்தின்
கையைப் போல் வெளிறிப் போகும் வரை
வெறுப்பாகும் வரை.

சூறையாடு…
சூறையாடு…
உள்ளிருக்கும் பாடலை
அவன்
இதயம் வெளியிடக் கூடாது ‘

ஏனெனில்…
இது உன்னுடைய சட்டம்
எனக்கு மிகவும் அன்னியமானது ‘
ஒரு ஆறு
நிலவைத் தீண்ட எழுந்தால்
மலைகளைக் கொண்டு
சுவரெழுப்பு.
ஒரு தாரகை
தனது
தூரத்தை மறந்து
ஒரு சிறுவனின்
உதட்டில் இறங்குமானால்
சொர்க்கத்திலிருந்து
அதனைப்
பிரஷ்டம் செய்–தேசங் கடத்து ‘

ஒரு தறிகெட்ட மான் ஓடி
சுதந்திரத்தை
அருந்துமானால்…
நாயை அடிப்பது போல்
விளாசு.

ஒரு,
மீன்
தண்ணீரில்லாமல் வாழ
கற்றுக் கொள்ளுமானால்
கரைகளும்
நிலமும்
அதற்கில்லையென்றாக்கு.

கைகள்
தொடைகளைத் தடவும் சுகமான
கனவில் காற்றைத் துழாவினால்
பிணைத்து வை
அவற்றை…
வெட்டுக் களத்தில்.

உதயம்
உதிக்குமானால்
இரவென்னும்
பசிய வாளை – அதன்
கண்களில் பாய்ச்சு.

காற்றால்
செய்யப்பட்ட இதயத்தோடு
மனிதன் இலேசாக இருப்பானாகில்
கற்களால் சுமையேற்றி
நெஞ்சு
கால்களில்
கவிழச் செய்.

****
Thursday January 27, 2005
வானம் வசப்படும் (மூலம் – Michaelangelo)
தமிழாக்கம் – புதுவை ஞானம்

முழுமையாகத் தன்னை
வெளிப்படுத்த விரும்புகையில்
ஒருவன்
கவிஞனாகவும் இருந்தாக வேண்டும்
எதையாவது
வெளிப்படுத்த வேண்டுமென்ற
வேதனை வாட்டும் வரை
நீங்கள் நினைக்கக் கூடும்
‘நான் ஒரு மோசமான கவிஞன் ‘ என
தேவையெழும் போது
கவிதையின்
சாதனங்களும்
எதுகையும்
மோனையும்
இயல்பாகவே
வசப்படும்.

****

Thursday January 27, 2005
சோதி
புதுவைஞானம்.

மங்கலாக இருந்தது சிந்தனை
இளமைக் காலம் தொட்டே.
மந்தகதியான சோம்பல் வாழ்க்கை
ருசித்திருந்தது எனக்கு.
பயிற்றுவிக்கவில்லை என் இயல்பை
கடைப்பிடிக்கவில்லை சத்திய நெறியை.
நாட்களை கடத்திவந்தேன்
மாயையிலும் குழப்பத்திலும் – திடாரென

சந்திக்க நேர்ந்தது
நிச்சலனத்தில் வீற்றிருந்த
சத்திய புருஷனை.
வெப்பத்தையும் குளுமையையும்
வாதத்தையும் பித்தத்தையும்
வகைத்துரைத்தார் எந்தனுக்கு.
வாழ்வு என்பது முடிவற்ற துயரம்
விட்டொழி உலகியலை என்றார்.
மனந்திருந்து… ஒரு நாள்
வாழ்வின் அந்திமத்தை எட்டுவாய்
அப்பொழுது…
காலம் கடந்துவிடும்.

எண்வகைத் தவிப்பும்
மூவகைப் பாதையும்
வெருட்டி விழிக்கவைக்கும் என்றார்.
உன்னிப்பாய்க் கேட்டு
உறுதிபூண்டேன் மனந்திருந்த.
வருந்தி மனம் மாறி
வாழ்வியல்பை விட்டொழிந்தேன்.
ஊழ்ப் பயனாய்
உயர்ந்ததோர் குருவாகி
விண்ணையும் மண்ணையும்
நவகோளின் சுழற்சியையும்
வியத்தகு அற்புதங்களை
விளங்க உரைத்ததுடன்
நவகோளின் குளிகைதனை
நயமாக ஊட்டி விட்டார்.
இரவும் பகலுமாய்த்
தொடர்ந்தது என் பயிற்சி
சிரசின் சேற்றுப்பரப்பையும்
உட்காலின் ஊசித்துளைகளையும்
சென்றடைந்தது நவபாஷாணம்.
நாவடியில் (அண்ணாக்கில்)
சுதந்திரமாய்ப் பிரவகித்தது
மாங்காய்ப்பால்
ஊட்டுவிக்கப்பட்டது
நாபித்தளம் முழுவதும்
காளையும் வாலையும்
சக்தியும் சிவமுமாய்ப் புணர
சூரியனாய்ச்சந்திரனாய்
ஈயமும் ரசமும்…
அமிர்தம் பிறந்தது

காயின் கரும்பால் பெண்மை
பொற்தாகத்தின் குருதியை உறிஞ்சியது
சரீரம் பிராணன் ஆன்மாவென
மும்மலர்களும் மலர்ந்தன சிரசில்.
பஞ்ச கோசங்களும்
ஒத்திசைவாய்ப்பாட
பாதம் நோக்கித் திரும்பின
பயிற்சி முடிந்து
ஏறினேன் உச்சிக்கு
விண்ணின்றும் இறங்கிய இரு
சிரஞ்சீவிகளைக் கண்டேன்
வல்லிய உடலும்
தெள்ளிய மனமுமாக
சோதியைக் கண்டேன் – அருட்
சோதியைக் கண்டேன்.

–புதுவைஞானம்.

****
Thursday January 27, 2005
இளமையும் ஞானமும் (மூலம் – Michaelangelo)
தமிழாக்கம் – புதுவை ஞானம்

மொத்த வாழ்வையும்
முழுமையாகப் பார்க்க
முயற்சி செய் – மாறாக
ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்ற
துளிகளின் வரிசையென
எண்ணாதே.

ஒவ்வொரு காலகட்டமும்
முன்னதிலிருந்து வளர்வதையும்
பிறிதொன்று தொடருமென்பதையும்
நீயறிவாய்.

தோற்றுப் போன ஒருவன்
அனுபவம் அடைந்திருக்கிறான்.
ஆழமான தெளிவும்
அழுத்தமான துயரமும்
அவன் முகத்தில்.

இளமையின் கணுக்காலின் கீழே
குனிய வைக்கப்படுவதா
அனுபவமும் ஞானமும் ?
இளமையெனும் போர்வையில்
காலம் எப்போதும் அவனை
நொறுக்கியழிப்பதா ?